فرافکنی در ضرب المثل های عربی خوزستان
کد مقاله : 1150-IAALL-FULL (R1)
نویسندگان:
طارق سلامات *
دانشجو
چکیده مقاله:
فرافکنی یکی از مکانیزم های دفاعی است که اولین بار توسط زیگموند فروید پزشک نامدار اتریشی مطرح شد. فرافکنی از جمله ی ابتلائات بزرگ اجتماعی ماست که در سطحی بسیار گسترده در بین طبقات و قشرهای مختلف جامعه، وسعت و شدت شیوعِ آن، تا حدود زیادی، معرف و نشانه ی شیوع روحیات اجتماعی نامطلوبی از قبیل«مسؤلیت ناپذیری»،« خود منزّه بینی»،«فریب کاری» و امثال آن است که غالباً و عمدتاً جنبه ی ناخودآگاه دارند. بدیهی است که این روحیات و عوارض بیمارگونه یک باره و یک شبه پدید نیامده اند و ریشه هایی دیرینه و عمیق در تاریخ تحولات اجتماعی جامعه ی ما دارند. در این مقاله، تلاش شده است تا با روشی توصیفی تحلیلی، مفهوم فرافکنی را در ضرب المثل های عربی خوزستان ردیابی و برای آن شواهدی کافی جست و جو و ارائه شود. نتایج به دست آمده نشان می دهد که در اکثریتِ غالب شواهدِ ارائه شده، عنصر«ناخودآگاهی» که از نظر روان شناسی از لوازمِ اصلی مکانیزم های دفاعی مورد بررسی است به وضوح مشاهده می شود. در برخی موارد هم این عنصر حالتی بینابین(ترکیبی از ناخودآگاهی و خودآگاهی) ملاحظه می شود.
کلیدواژه ها:
ضرب المثل، عربی، خوزستان، فرافکنی
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است