بررسی و تحلیل مضامین «شعرالسجن» دراشعار عبدالوهاب البیاتی
کد مقاله : 1131-IAALL-FULL (R2)
نویسندگان:
غلامحسین سنگ کوب *، احمد لامعی گیو
دانشگاه بیرجند
چکیده مقاله:
ادبیّات مقاومت، از بارزترین سنگرهای فرهنگی ملّت‌ها و کشورهای تحت‌سلطه است. اشعار سیاسی- اجتماعی که بخش اعظم ادبیات مقاومت را تشکیل می‌دهد، به‌عنوان یکی از نیرومندترین و زنده‌ترین جریان‌های ادبی معاصر عرب به‌شمار می‌رود. این اشعار، در عراق و در پی افزایش ظلم و ستم حکومت‌ها و استعمارگران، با هدف مبارزه در مقابل استبداد و به امید رفع ستم‌ها و عوامل نابسامانی‌های اجتماعی و اخلاقی شکل گرفت. این اشعار آیینه‌ی تمام‌نمای دردها و رنج‌ها و بیانگر معضلات اجتماعی و فرهنگی اقشار مختلف جوامع بشری می‌باشد که شاعران زیادی از جمله عبدالوهاب البیاتی، از منادیان حقیقی آن به‌شمار می‌آیند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به‌دنبال بررسی و تحلیل مهمترین مضامین مربوط به زندان‌سروده‌های عبدالوهاب البیاتی، شاعر بزرگ عرصه‌ی مقاومت کشور عراق است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که مظلومیت مردم، مفهوم انقلاب، سرزمین، رنج و اندوه مردم، قیام علیه ظلم و به‌خصوص ظلم اجتماعی، امید به آینده‌ای روشن، سیاست و سرکوب سیاسی، ستایش و بزرگداشت آزادی‌خواهان و جان‌باختگان، از پربسامدترین درون‌مایه‌ها و مضامین به‌کار رفته در اشعار این شاعر شهیرمعاصر است.
کلیدواژه ها:
شعرالسجن، عبدالوهاب البیاتی، عراق، شعرمقاومت
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است