بررسی و تحلیل سبک شناسی قصیده «أشک حتی» وفاء عبد الرزاق
کد مقاله : 1094-IAALL-FULL (R2)
نویسندگان:
1محمد غفوری فر *، 2علیرضا حسینی، 3ابوالفضل رحمنی
1استادیار دانشگاه کوثر بجنورد
2دانشگاه کوثر بجنورد
3مدرس دانشگاه کوثر بجنورد
چکیده مقاله:
سبک‌شناسی، یکی از رویکردهای نقدی است که در سدة أخیر، از سوی ادبا و سخنوران توجه ویژه‌ای به آن شده است. سبک ادبی روش یا شیوه خاصی است که از اندیشه سرچشمه می‌گیرد؛ بگونه‌ای که نویسنده یا گوینده با استفاده از انتخاب کلمات و الفاظ و تعابیر خاصی به انتقال اندیشه‌های خود در مورد واقعیت‌ها می‌پردازد. وفاء عبدالرزاق، ادیب و شاعر معاصر عراقی، از جمله‌ی ادیبانی است که از ابزارهای مختلف هنری در آثار ادبی به ویژه اشعار خویش، بهره‌جسته است؛ وفاء برای بیان نهفته‌ها، دغدغه‌های درونی و برجسته‌سازی ادبیات خویش به بهره‌گیری از ابزارهای مختلف هنری و سبک خاص روی می‌آورد. نوشتار حاضر بر آن است، تا به بررسی سبکی قصیده «أشکّ حتی» وفاء عبد الرزاق در سه سطح آوایی، ترکیبی و دلالی و میزان انسجام این سطوح با همدیگر به روشی توصیفی ـ تحلیلی در سایه سبک شناختی تجزیه و تحلیل شود، زیبایی‌ها و ارزش‌های ادبی آن تبیین گردد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که وفاء برای تبیین احساسات حزن انگیز خویش بیشتر از آواهای مهموسه بهره گرفته است، در سطح ترکیبی، فراهنجاری‌های ترکیبی همچون وفور جمله فعلیه و تنوع جملات خبری و انشائی در جهت فضای پرتکاپوی شعری تاثیر داشته و آن را دارای زبانی زنده و از یکنواختی و جمود زدوده است، در سطح دلالی، شگردهای دلالی همچون تصاویر بلاغی و تکرار سبب خلق تصاویر بی نظیر گشته است؛ از جمله مهم‌ترین شناسه‌های سبک وفاء عبدالرزاق هستند که به آنها اشاره می‌گردد.
کلیدواژه ها:
سبک شناسی، وفاء عبدالرزاق، سطح آوایی، ترکیبی، دلالی.
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است