جایگاه علمی عبد الله بن محمد تَوزی
کد مقاله : 1059-IAALL-FULL
نویسندگان:
خداداد بحری *
دانشگاه خلیج فارس
چکیده مقاله:
توز یکی از شهرهای باستانی جنوب ایران است که در عهد ساسانی و مدتی پس از آن روفق فراوان داشت. بر اساس برخی اسناد تاریخی، این شهر در بخش جنوبی فارس و در استان بوشهر کنونی قرار داشته است. علمایی چند از این دیار برخاسته‌اند که از سرآمدان روزگار خود بوده‌اند از آن جمله‌ است، ابو محمد عبدالله بن محمد توزی که در لغت و نحو از اساتید زمان خویش بوده است.
نگارنده در این پژوهش در پی آن است که ابتدا به معرفی این دانشمند بپردازد سپس جایگاه علمی و نقش وی را در میان علما نشان دهد. با توجه به اینکه از توزی جز کتاب بیست صفحه‌ای «الأضداد» اثر دیگری باقی نمانده، نگارنده آراء و اندیشه‌ها و منزلت علمی وی را بر اساس نقل قول‌ها و روایت‌هایی که در کتب مختلف باقی مانده نشان خواهد داد.
روشی که نویسنده در این تحقیق به کار گرفته است روش توصیفی و تحلیلی است.‌ از نتایج تحقیق آن است که توزی از برجستگان طبقه هفتم نحویان به شمار می‌آید و در میان عالمان عصر خویش از جایگاه رفیعی برخوردار بوده تا جایی که بسیاری از علمای پس از وی برای اثبات مدعای خود به اقوال این عالم استناد می‌کرده‌اند. علاوه بر این، وی در میان راویان ادب شخصی قابل اعتماد است تا آنجا که برخی به وی لقب صدوق داده‌اند. این پژوهش همچنین اشاره دارد به اینکه روایات فراوان توزی موجب انتقال علوم علمای پیشین به نسل بعد از او شده است.
کلیدواژه ها:
عبد الله بن محمد توزی، جایگاه علمی، نحو، لغت.
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است