نقش نمایشنامه در بهبود و گسترش گفتمان فرهنگی بین ایران و کشورهای عربی همسایه
کد مقاله : 1022-IAALL-FULL (R1)
نویسندگان:
فاطمه پرچگانی *
عضو هیئت علمی
چکیده مقاله:
هنر، علاوه بر وجوه زیبایی و بیان جلوه‌های مطبوع انسانی، همواره به عنوان عنصری قدرتمند در راستای ایجاد رابطه بین فرهنگ‌ها و زبان‌ها مورد نظر بوده است. انواع مختلف هنر هر یک به گونه‌ای در طول تاریخ این رسالت را به انجام رسانیده‌اند؛ چنان که برخی معتقدند هسته اولیه هنر، برگرفته از نخستین تجربه‌های انسانی بود که به تدریج در اثر گسترش و تغییر مکان‌ها تغییر یا انواع جدید آن شکل یافته است و بر همین اساس، هنر، زبان مشترک انسان‌هاست.
از میان انواع هنر، نمایشنامه، در شکل امروزی‌اش، نوع جدیدتر محسوب می‌شود که به نظر می‌رسد با توجه به ساختار و هویت خود، از ظرفیت بالاتری در ایجاد رابطه بین ملت‌ها برخوردار است؛ صحنه‌ها، تصاویر، شخصیت‌ها، بیان حالات، گفتگوها و مضامین مندرج در آن به گونه‌ای است که در جلب توجه مخاطب از توانمندی‌های ویژه‌ای برخوردار است؛ لذا می-توان گفت که نمایشنامه در برقراری رابطه و انتقال مفاهیم از انواع مفید و مؤثر هنر محسوب می‌شود.
نوشته حاضر بر آن است تا با توجه به ضرورت تقویت رابطه فرهنگی و گفتگو بین ایران و کشورهای همسایه عربی، نقش نمایشنامه را در این مسیر مورد بررسی قرار دهد و به این پرسش اساسی پاسخ گوید که نمایشنامه چگونه می‌تواند در ایجاد چنین رابطه ای و یا تقویت آن مؤثر واقع شود. نتایج نشان می‌دهد در صورتی که متون نمایشی با هدف تقویت گفتگو طرح یا اجرا شوند و انتقال متقابل آن به درستی صورت پذیرد به تحقق هدف مذکور کمک خواهد نمود.
کلیدواژه ها:
نمایشنامه، ایران، همسایگان، گفتگو، گفتمان فرهنگی
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است